Soms herinnert een foto van een hemelobject ons aan de pioniers die het ontdekten. Weinig verhalen zijn zo inspirerend als dat van de familie Herschel. Zij waren baanbrekend in de systematische classificatie en het onderzoek van de sterrenhemel. William Herschel was een van de eerste 'professionele' astronomen en ontdekte infraroodstraling. Zijn zus Caroline hielp hem bij het ontwikkelen van een wiskundige benadering van de astronomie. Laat me hun verhaal met je delen.
Stel je voor: het jaar is 1738(!) wanneer William Herschel, zoon van een muzikant, wordt geboren in Hannover, Duitsland. Hij trad in zijn vaders voetsporen en speelde hobo in de militaire kapel van de Hannoveriaanse Garde. In 1755 verhuisde hij naar Engeland om muziekles te geven en vestigde zich uiteindelijk in Bath in 1766.
Op een gegeven moment raakte deze musicus steeds meer geïnteresseerd in astronomie en begon hij zelf telescopen te bouwen. Hij verbeterde de ontwerpen van Isaac Newton om problemen met slechte glasoptiek te vermijden. Herschel goot en polijstte zijn eigen spiegels en bouwde steeds grotere en betere telescopen. In 1772 vroeg hij zijn zus Caroline om hem te assisteren. Zij verhuisde naar Bath en raakte al snel net zo gefascineerd door de sterrenhemel als haar broer. In 1781, tijdens een nachtelijk onderzoek, ontdekte William de planeet Uranus. Hij gaf deze aanvankelijk de naam ‘Georgium Sidus’ ter ere van de Britse koning.
De ontdekking van deze nieuwe planeet was voor William reden om zijn carrière als musicus en docent te beëindigen en zich volledig op astronomie te richten. Koning George III benoemde hem in 1782 tot zijn persoonlijke hofastronoom. De Herschels verhuisden naar Slough, nabij Windsor in Engeland. In zijn publicatie On the Construction of the Heavens uit 1784 beschreef William een model voor de vorming van de Melkweg. Dit markeerde het begin van zijn levenslange werk: het in kaart brengen van het heelal.
In 1789 had Herschel een reflector gebouwd van 12 meter lang, destijds de grootste telescoop ter wereld (zie afbeelding). Ondertussen had Caroline zich ook bewezen: in 1786 werd ze de eerste vrouw die een komeet ontdekte. Tussen 1786 en 1797 ontdekte ze er nog zeven, evenals drie nevels — waaronder NGC 7380, de nevel op de huidige foto, ook wel bekend als de Tovenaarnevel.
Het vergde destijds de grootste telescoop en een van de scherpste geesten van die tijd om met een kolos van een telescoop met een opening van 1200 mm en een brandpuntsafstand van 12000 mm (f/10) een vage lichtvlek te kunnen waarnemen.
238 jaar later was mijn 115 mm apochromatische triplet telescoop met een brandpuntsafstand van 632 mm (f/5.5), 75 belichtingen van elk 180 seconden (plus de nodige nabewerking) nodig om deze gedetailleerde en kleurrijke opname te maken.
Stel je voor dat we haar (en haar broer) deze foto konden laten zien, samen met onze huidige inzichten — wat een moment zou dat zijn geweest.
Ik voel me vereerd om op de schouders van zulke reuzen te mogen staan!